Aktualności

Prężność par cieczy - podstawowe pojęcia i znaczenie eksploatacyjne

18-07-2022

W przypadku lekkich produktów naftowych, w szczególności ciekłych paliw i niektórych rozpuszczalników, podstawowym parametrem charakteryzującym ich lotność jest, prężność par.
Prężność par – jest to ciśnienie jakie wykazuje para produktu, znajdująca się w równowadze dynamicznej z fazą ciekłą (para nasycona).
W przypadku lotnych cieczy, za moment równowagi uważa się stan, w którym liczba cząstek, odrywających się od powierzchni fazy ciekłej i skraplających się, jest jednakowa. Praktycznie jest to moment ustalenia się ciśnienia fazy gazowej w warunkach pomiaru.
Prężność pary nasyconej w sposób zasadniczy zależy od temperatury, a w mniejszym stopniu od kształtu powierzchni cieczy i obecności gazu obojętnego. Prężność pary czystych związków chemicznych nie zależy od stosunku objętości fazy ciekłej do objętości stykającej się z nią fazy gazowej. W określonej temperaturze, prężność par jest wielkością charakterystyczną dla danego związku chemicznego. Zależność prężności pary od temperatury jest opisywane równaniem Clausiusa-Clapeyrona:
gdzie,
 
Δp - przyrost prężności pary, wywołany przyrostem temperatury ΔT w stanie równowagi fazowej,
q     - ciepło parowania,
ΔV  - zmiana objętości substancji podczas parowania.
 
 
Zależność prężności par wybranych węglowodorów od temperatury:
1. cyklopentan,
2. n-heksan,
3. benzen,
4. izooktan,
5. etylobenzen